خراب اولمالی سان

گذرین دوشسه خراباته خراب اولمالی سان

باشاباش اوددو بو معناده  کباب اولمالی سان

ره میخانه ده نوش آختارانا نیش اولاجاق

یاراماز لیلی قوجاغیندا خضاب اولمالی سان

سورمه چکمز دلی دیوانه بو یوللاردا گوزه

قان- تر ایله کف دریاده  حباب اولمالی سان

مین ده بیر سایماز او سینه  نده  کینی  یاندیراجاق

قلمین سینسادا عشقینده کتاب اولمالی سان

شرب دائم باهادیر مفته سینه  دوشمز اله

قورالیقدان چیخیب آخیرده شراب اولمالی سان

سفر عشقیده ناگه یاهالیب دورما جانیم

نفسی یاددان چیخاریب نقش برآب اولمالی سان

صبر  ایوبی  قالا  مین  دوه یه  دوش یولاسن

یوخسا قاچسان تله سیک یولدا سراب اولمالی سان

یوسفه دوشسه گوزون قاب باجانی باغلاماتئز!

قاچا قاچ دوشمه سه پیس شیخدا عذاب اولمالی سان

دامن حقی بوراخ  بیرده  توت آللاه اته یین

ایکی سیندن بیری لازیمدی مجاب اولمالی سان

قوجالیق کفره گلیب یحیامیز ایمانی سئور

زکریا  کیمی  ایستکده شباب اولمالی سان

باهاریم کئچسه ده نایمید دئمه اللهدان اوتان

فصل پاییزده ملاقاتا خطاب اولمالی سان

غم سجاده نی گورمزلر آخیت قان یاشینی

یوخسا وئرمزلر بو حالیله جواب اولمالی سان

اوره یین یانسا کولوندن اوموب آخیر داداجاق

آی گونش تک بولود آلتیندا نقاب اولمالی سان

اوزه چیخماق نییه لازیمدی بو چور- چوپلره باخ

کهکشان لار کیمی گویلرده شهاب اولمالی سان

متحیر دئدی مولامیز علی بختیم آییل؟

سنده لایق سن اوغول یئرده تراب اولمالی سان

/ 18 نظر / 20 بازدید
نمایش نظرات قبلی
باران

اگر دستم رسد روزی که انصاف از تو بستانم چراغ عهد ماضی را شبی دستی برافشانم چنانت دوست می‌دارم که گر روزی فراق افتد؛ تو صبر از من توانی کرد و من صبر از تو نتوانم... دلم صد بار می‌گوید: که چشم از فتنه بر هم نه ! دگــر ره دیـده می‌افـتـد بــر آن بــــالای فـتـانـم تو را در بوستان باید که پیش سرو بنشینی و گر نه بـاغبان گویـد که دیگر سرو ننشانم رفیـقـانـم سفر کردند هـر یـاری بـه اقصـایی خلاف من که بگرفته است دامن در مغیلانم بـه دریـایـی درافـتـادم که پایانـش نـمی‌بینم کسی را پنجه افکندم که درمانش نمی‌دانم فـراقـم سـخت می‌آیـد ولـیـکن صبـر می‌بـاید که گر بگریزم از سختی رفیق سست پیمانم مپـرسم دوش چون بـودی، بـه تاریـکی و تنهایی شب هجرم چه می‌پرسی که روز وصل حیرانم! [گل][گل]

زندگی

سلام تشکر از لطف شما و نظرتون ... خواندم و احساسم این است که غزل زیباییه ... چوخ یاخچی

رقيه

دلم برای پاکی دفتر نقاشی و گم شدن در آن خورشید همیشه خندان، آسمان همیشه آبی زمین همیشه سبز و کوههای همیشه قهوه ای دلم برای خط کشی کناردفتر مشق با خودکار مشکی و قرمز برای پاک‌کن های جوهری و تراش های فلزی برای گونیا و نقاله و پرگارو جامدادی دلم برای تخته پاک‌کن و گچ های رنگی کنار تخته دلم برای ترس از سوال معلم کارت صد آفرین بیست داخل دفتر با خودکار قرمز و جاکتابی زیر میزها ، جانگذاشتن کتاب و دفتر دلم برای لیوان‌های آبی که فلوت داشت دلم برای زنگ تفریح برای عمو زنجیر باف بازی کردن ها برای لی‌لی کردن دلم برای دعا کردن برای نیامدن معلم .. ... دلم برای خودم دلم برای دغدغه و آرزو هایم دلم برای صمیمیت سیال کودکی ام تنگ شده نمی دانم کدام روز در پشت کدام حصار بلند کودکی ام را جا گذاشتم کسی آن سوی حصار نیست کودکی ام را دوباره به طرفم پرتاب کند؟[گل][گل]

رقيه

سالاملار اولسون سيزين تک عزيزه چوخ گوزل ..چوخ ماراخلي سئچيم يازيبسيز جدا اورکدن چوخ تشکولريمي بيلديريرم[لبخند][گل]

perham

سلامی به قشنگی فصل پائیز و به گرمی آغوش پر از مهرو محبتت محبت باعث سوز چشم می شود و معرفت سوز دل نظرت چیه عزیزم؟ موفق باشیدگل

نبضگیر

یوخسا وئرمزلر بو حالیله جواب اولمالی سان سلام اولسون سیزه و شوکتیوه. یاشاسین.[گل][گل][گل]

ترانه

سلام ممنون ازحضور گرم وزیبایتان